Statek opuszcza kotwicę. Kotwiczy w jakimś miejscu. Inny statek kotwiczy w innym miejscu. Teraz już nie może popłynąć dalej. Jest przywiązany do tego miejsca tak długo, aż kotwica zostanie podniesiona. A podniesienie kotwicy to trudniejsza praca, niż jej opuszczenie.
Twoje myśli też kotwiczą. Na słowach, ludziach, przedmiotach. Słowo jest kotwicą. Tzw. brzydkie wyrazy też. Od małego jesteśmy uczeni, że niektóre słowa na K, CH, P, S są brzydkie. Są?
Czy Chińczyk słysząc polski wulgaryzm na K uzna, że jest to brzydkie słowo?
Czy zatem słowo jest brzydkie czy może jest to po prostu pewna umowa społeczna?
I tak kotwiczymy... na słowie "żelazko" obraz urządzenia, przy pomocy którego sprawiasz, że koszule ładnie wyglądają.
Na ludziach też kotwiczymy. Szczególnie jeśli pewne sytuacje się powtarzają. Uczymy się wtedy przypinać etykietki. "Gbur", "cham", "malkontent", "wesołek". Wystarczy, że w towarzystwie danej osoby uaktywniasz pewne emocje. Tym łatwiej Ci to przychodzi im częściej to robisz. W końcu wchodzi Ci to w nawyk i wydaje Ci się, że on "gburem", "chamem", "malkontentem", "wesołkiem".
Kotwiczyć możesz wszystko - emocje, wyobrażenia. Pewnego dnia możesz poczuć zapach lub usłyszeć melodię, która przypomni Ci jakieś wydarzenie z dzieciństwa. To właśnie będzie kotwica. Melodia stała się kotwicą dzieciństwa.
Czy można podnieść kotwicę? Ależ oczywiście, że tak. Wymaga to jednak przede wszystkim świadomości i chęci. Im dłużej kotwiczyłeś, tym prawdopodobnie cięższą pracę będziesz miał do wykonania. Czasem warto, a czasem nie. Ty decydujesz.
Jeśli jednak chcesz to zrobić, wiedz, że kluczem do przekotwiczenia, jest praca. Ubung macht den meister! (bardzo podoba mi się niemiecka wersja tego powiedzenia). Aby tego dokonać, spraw, by słowo pojawiało się w innych niż dotychczas momentach, by przebywać z człowiekiem w innych okolicznościach. By zmienić swoje zachowanie. Bo pamiętaj, że pracujesz ze sobą, a nie ze słowami, przedmiotami czy innymi ludźmi.
Bądź świadomy :-)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz